كجاست حضرت بقيه الله؟ آن كه جز از عترت پيامبر كه راهنماي

انسانهاست نيست، كجاست آن كه آماده است براي قطع دنباله ستمكاران؟

 كجاست آن كه چشمها به راه اوست براي استوار ساختن پستي ها و

كجي ها؟ كجاست آن كه اميد مي رود براي از بين بردن ظلم و عدوان

بر او؟ كجاست آن كه ذخيره شده براي تجديد واجبات و مستحبات؟

كجاست آن كه اختيار شده براي برگردانيدن آئين و شريعت؟

كجاست آن كه آرزو مي رود براي زنده كردن قرآن و حدود آن؟

كجاست زنده كننده آثار دين و اهل دين؟ كجاست درهم شكننده شوكت

تجاوزكاران ؟ كجاست ويران كننده بناهاي شرك و دورويي؟

وقتي غم نبودنت بر شانه هاي خسته

زمين سنگيني مي كند، پرچم عدالت

بي قرار دستهاي روشن تو مي شود

و نبض آيينه ها براي تكرار نامت

تند تر از هميشه مي زند اين روزها

كه نسيم دلنواز آمدنت كوچه باغ 

دلهايمان را عطر آگين كرده است

عميق تراز هميشه در لحظه هاي

انتظار غرق مي شويم و قصه تمامي

دلتنگي هايمان را به ماه مي گوييم.

تو را به حرمت جمعه هايي كه بي تو

گذشتند و به پاكي انتظار نرگس هايي

كه عاشقانه بر سر راهت شكفتند و

به صداقت برق اشك چشماني كه با

شنيدن نامت باراني مي شوند سوگند

كه بيا و اين شب سياه پوشيده از ستم

را به سپيده برسان!

وقتي كه تو بيايي فرياد شادي 

مظلومان در گوش جهان طنين خواهد 

انداخت، وقتي كه اين جاده ها لياقت

قدم هاي پر صلابت تو را بيابند

منتظرانت با دلهاي بي تابشان مسير

آمدنت را فرش مي كنند، اگر بيايي

تمامي ستارگان آسمان را مي چينم و

بر بام هر خانه اي ستاره اي به نشانه

آمدنت به يادگار مي گذارم اگر بيايي

دسته گلي به سرخي قلب هايي كه

به عشقت مي تپند تقديم قدوم

نوراني ات مي كنم !

مي دانم كه مي آيي ظهور كن

كه منتظرت هستم!...

                                       تمام آينه ها را شكسته ام امشب

                        از آسمان و زمين دست شسته ام امشب

                       هزار جمعه گذشت و نديدمت اي ماه

                        به انتظار طلوعت نشسته ام امشب

                 تمام  

این روزها که می گذرد

احساس می کنم که کسی د رباد

فریاد می زند

احساس می کنم که مرا

از عمق جاده های مه آلود

یک آشنای دورصدا می زند

 آهنگ آشنای صدای او

 مثل عبور نور....

مثل عبور نوروز

مثل صدای آمدن روز است

آن روز که ناگزیر که می آید

روزی که عابران خمیده

یک لحظه وقت داشته باشند

تا سربلند باشند

و آفتاب را در آسمان ببینند

روزی که این قطار قدیمی

در بستر موازی تکرار

 یک لحظه بی بهانه توقف کند

تا چشمهای خسته خواب آلود

 از پشت پنجره

 تصویر ابرها را در قاب

 و طرح واژگونه جنگل را

 در آب بنگرد

 آن روز

 پرواز دستهای صمیمی

در جستجوی دوست

 آغاز می شود

                                  اي روزهاي خوب كه در راهيد

                                             اي جاده هاي گمشده در مه

                      اي روزهاي سخت ادامه

                                            از پشت لحظه ها به در آييد

                      اي روزهاي آفتابي

                                            اي مثل چشمهاي خدا آبي

                      اي روز آمدن

                                           اي مثل روز آمدنت روشن

                      اين روزها كه مي گذرد

                                             در انتظار آمدنت هستم

                     اما با من بگو كه آيا من نيز

                                            در روزگار آمدنت هستم؟

         * محمد ابن عیسی از امام زمان (عج)کمک خواست *

مرحوم علامه مجلسی در جلد سیزدهم بحار می نگارد اوقاتی که ولایت

 بحرین  را فرنگی ها فتح نموده و برای نظم بخشیدن به امور والی از

 سنت ناصبی در آنجامنصوب نموده که مراعات ساکنین آن را بنماید

و ظلمی بر آنها نشود.آن والی وزیری داشت که مردم بحرین را مورد

 آزار و اذیت قرارمی دادو چون مردم بحرین از محبین اهل بیت بودند از

 هر جهت می خواست برای آنها ضرر و اذیت و بلکه هلاکتی وارد

 آورد.پس روزی وزیر به حضور والی آمده و در حالتی که در دست او

 اناری بود آن انار را به والی داد .والی دید بر پوست آن انار این کلمات

 نقش بسته است (لا اله الا الله ،محمدرسول الله،ابوبکر،عمر،عثمان و

 علی خلفارسول الله)پس آن والی چون دید که آن نقش ازاصل خلقت آن

 انار است و دخل وتصنع صانعی ندارد ،به وزیر گفت که این از دلایل

 واضح بر بطلان مذهب رافضه و شیعه است

چشمان شما كه 

سلام بر آل ياسين، سلام بر تو اي دعوت كننده خلق به سوي خدا و مظهر

  آيات الهي و مرآت صفات رباني،  سلام بر تو اي درگاه لطف و رحمت

 خدا و حاكم و حافظ دين خدا، سلام بر تو اي خليفه الله و نصرت بخشنده

 دين خدا ، سلام بر تو اي حجت خدا بر خلق عالم و راهنماي بندگان به

 مقاصد الهيّت،  سلام بر تو اي تلاوت كننده كتاب خدا و مفسر و مبين

حقايق آن، سلام ما بر تو در تمام ساعات شب و روز، سلام ما بر تو اي

 حضرت بقيه الله و حجت حق در خلق زمين

از عمق نا پيداي مظلوميت ما صدايي آ مدنت را وعده مي داد.

 صدا را عدل خداوندي صلابت مي بخشيد و مهر رباني گرما مي داد.

 و ما هرچه استقامت از اين صدا گرفتيم و هر چه تحمل از اين نوا

دريافتيم. در زير سهمگين ترين پنجه هاي شکنجه تاب مي آورديم که

شکنج زلف تو را مي ديديم. در کشاکش تازيانه ها و چکاچک شمشيرها

برق نگاه تو تابمان مي داد و صداي گامهاي آمدنت توانمان مي بخشيد

رايحه ات که مژده حضور تو را بر دوش مي کشيد مرهمي بر زخمهاي

نو به نو مان بود و جبر جانهاي شکسته مان. دردها همه از آن رو تاب

آوردني بود که تو آمدني بودي. تحمل شدائد از آن رو شدني بود که

ظهورت شدني بود و به تحقق پيوستني ... 

اگر امشب به آسمان نگاه كني مي بيني كه آسمان

چراغان گشته است ، اگر خوب گوش دهي زمزمه

نشاط فرشتگان را مي شنوي ، اگر خوب نگاه كني

لبخند خداوند در چشمانت منعكس مي شود ، اگر

عميق نفس بكشي عطر ياس ريه هايت را پر

مي كند، امشب زيباترين ستاره متولد مي شود

اگر با عشق منتظر باشي عبور ملايمش را از

   درونت احساس مي كني