دلم هواي گنبد طلايي ات را كرده است ؛ باز هم  از راه دور سلامت كنم؟! مرا به خانه ات 

نمي خواني تا مهمان سفره مهرباني ات شوم؟ دلم مدام بهانه ات را مي گيرد و من وعده اش 

مي دهم به فردايي كه خود بليط آمدنم را امضا كني. در شبي كه ميلاد توست ازتو چه بخواهم

جز قطره اي از اقيانوس بخششت و دعايي كه بدرقه راهم كني براي اين سفر... 

دعا محبوب ترين اعمال نزد خداوند، برترين عبادت، علت روشنايي آسمان ها و

زمين، كليد تمام رحمت ها و... است. ما معمولا در حوائج فردي خويش بر دعا

اصرار مي ورزيم و تا استجابت كامل آن، دست از طلب بر نمي داريم؛ ولي به امر

 مهم دعا براي تعجيل ظهور امام زمان(عج) آنگونه كه شايسته است اهتمام

نمي ورزيم. غافل از اين كه اين دعا زيباترين آرزو و بهترين دعاهاست؛ زيرا خير

و سعادت دنيا و آخرت ما و همه ي انسان ها و نيز گشايش در امور مادي و معنوي

جهانيان وابسته به امر ظهور امام زمان(عج) است. آن حضرت در توقيع شريف

خطاب به شيخ مفيد مي فرمايند: (اگر شيعيان ما با دل هاي متحد و يكپارجه بر وفاي

به عهد و پيمان خويش اجتماع مي كردند ملاقات ما با آن ها به تاخير نمي افتاد و

سعادت ديدار و مشاهده ي با معرفت براي آن ها به زودي حاصل مي شد و زودتر

از اين به ديدار ما نايل مي شدند.) امام صادق (ع) درباره نقش دعا در تعجيل فرج

فرمودند: (وقتي عذاب و سختي بر بني اسرائيل طولاني شد، چهل روز به درگاه خدا

گريه و ناله كردند. خداوند متعال به موسي و هارون وحي فرمود كه آن ها را از

دست فرعون نجات دهند و اين در حالي بود كه از چهارصد سال عذاب صدوهفتاد

سال باقي مانده بود و خداوند به واسطه ي دعاي بني اسرائيل از آن صدوهفتاد سال

صرف نظر نمود.) مولف كتاب مكيال المكارم با استناد به اين روايت مي گويد:

وقت ظهور امام زمان(عج) از امور بدايه است كه امكان پس و پيش افتادنش هست

يعني مي توان با دعا نمودن فرج و ظهور امام عصر(عج) را جلو انداخت و تشويق

ائمه ي اطهار به دعا نمودن براي تعجيل ظهور بيانگر آن است كه حصول فرج

داراي يك زمان صددرصد تعيين شده و غير قابل تغيير نيست و اگر مردم به مسئله

غيبت امام زمانشان و طولاني شدن اين امر بي توجهي نكرده و همگي دعا نمايند،

اميد است كه خداوند هرچه زودتر طومار غيبت را در هم پيچيده و آن بزرگوار را

ظاهر نمايد. همچنان كه در زمان حضرت ادريس(ع) وقتي آن حضرت مورد

حمله ي حكومت طغيانگر زمان خويش قرار گرفت از ميان مردم غايب شد؛ در

دوران غيبتش مردم تصميم به توبه در مقابل خداوند را گرفتند و اين بازگشت و

پشيماني واقعي باعث شد كه خداوند دوران غيبت او را پايان بخشد. حضرت ادريس

(ع) ظاهر شد و حاكم ستمگر در برابر او به ذلت و خواري افتاد.

از امام زمان(عج)  نقل شده كه فرمودند: (شيعيان ما به اندازه ي آب خوردني ما را

نمي خواهند، اگر بخواهند دعا مي كنند و فرج ما مي رسد.)

                                         اللهم عجل الوليك الفرج

در روزگاري كه دروغ ساده و راستگويي سخت است؛ در گذر از لحظه هاي كه بوي فريب

 مي دهند؛ تـــو را صدا مي زنم و نامت را هزارن بار زمزمه مي كنم:

     السلام عليك يا صادق آل محمد(ص)

راستش را بخواهي هرچند به اين زندگي سراسر نيرنگ عادت كرده ام اما اين دل هيچ وقت

در خوشي هاي كاذب مرا همراهي نمي كند و رنج حاصل از صداقت را به راحتي 

دروغگويي ترجيح مي دهد... ولي من خيلي به حرفهايش توجه نمي كنم! نمي دانم چرا؟!

گاهي احساس مي كنم قسمتي از روحم گمشده كه...

با من سخن بگو. تـــو كه راستگوترين مردماني صداقت را برايم معنا كن.

بندهاي اسارت دلم را بگشا؛ شايد شيريني راستي در جانم نفوذ كرد... شايد...

در نبودت من مانده ام و سنگيني معناي نامت بر سينه و كوهي شرمساري كه مرا

 شيعه جعفري نامند و اندك نشانه اي از تـــو در من نيست...