گوش شب پرستان کر

                         فردا در سرزمینمان آفتاب خیمه خواهد زد

                      از شنبه تا جمعه موعود هفت انتظار دویده ام

          و امروز با حنجر تاول زده پاهایم سرود ظهور تو را زمزمه می کنم

و اجابت تو را التماس...

  اللهم عجل الولیک الفرج 

                                   جشن های قاعد برای امام قائم؟!

از پیچ و خم های سال می گذریم. از شهرهای مختلفش عبور می کنیم و در سیر مسافرتی

عظیم قرار می گیریم. به راستی شیعه را اهل سفر و اهل تحصیل توشه آفریده اند اهل

حرکت به جستجوی امام. چه مسافرت عظیمی! از شهر عشق و قیام محرم حرکتمان را

شروع می کنیم، پیچ و خم های سال را پشت سر می گذاریم و اینک در شهر دیگری هستیم.

 گویا شهر، شهر پیغمبر است. شهری آکنده از رحمت و رضوان خداست. چه زیباست از

شهر پیغمبر که خداوند متعال بر سر گذرمان قرار داده است توشه برگیریم و بر حرکتمان

بیفزاییم. راستی در گذر از شهر پیغمبر ما چه می کنیم و از نعماتش چه توشه ای بر

می گیریم؟ آیا شیعه با عبور از چنین موقعیتی تغییر می کند؟ آیا واقعا شیعه با گذر از

چنین موقعیتی رشد می کند؟ آیا شیعه با جشن های نیمه شعبان بدون امام صفا می کند یا

پشت لبخندش بغض هجران است؟ کدام جشن های این شهر حرکت شیعه را به سمت امامش

 دو چندان می کند؟ اصلاح تفکر پیش نیاز رفتار حی در قبال امام حی است. تکنولوژی و

فناوری دائما در حال رشد و تغییر و ارتقا است؛ اما هیچگاه از خود سوال کرده ایم که نوع

ایمانیات ، کیفیت تفکرات و تنوع روحیات ما چگونه است؟ جامعه ی امام زمانی چقدر با

امام زمان (عج) خود مانوس است؟ جامعه ی امام زمانی چقدر با آینده خود مانوس است؟

تفکرات مذهبی چقدر جوابگوی نیازهای فطری افراد است؟ مسلم است که رشد یک ملت

در گرو رشد صحیح اعتقادات آن ملت است که نیاز به فهم و هضم غذاهای دینی و الهی

دارد. با گذر از کوچه های شهر و نوع پرداختنمان به اعیاد معلوم می شود که مقوله امام

زمان (عج) و آخرالزمان شناسی ما در فضایی احساسی شکل گرفته است. هنوز وقتی به

اصول تفکر موجود می نگریم پایه های سست و لرزان می بینیم که نیاز به اصلاح و

آبادانی دارند. مسلما نوع پرداختن به غذاهای معنوی بسیار پر اهمیت و قیمتی تر است و

جای تفکر و تامل دارد. مهدوی شدن افراد و مهدوی نمودن مقولات مختلف نیز نیاز به تامل

و تفکر دارد. گاه جامعه ی شیعه در لفافه ای از محبت به اهل بیت (ع) غنوده است و حال

آنکه دشمن دیرین صحنه های پیش رو را زمینه سازی می کند تا شیعه غنی از معارف و

اعتقادات با اتکا به تفکرات واپس گرا و ساکن زمینه رشد و ترقی نیابد و نگاه شیعه از امام

غافل شود و نیاز مبرم به امام حی در وجودش حرکتی ایجاد ننماید. اگر صدها و هزاران

برنامه و جشن برگزار شود و نتیجه آن حرکت در مسیر رفع ظلمتها و به سوی ظهور

نباشد اسلام آمریکایی آن را تایید خواهد نمود و حتی به گسترش آن کمک خواهد کرد اما

در اسلام ناب محمدی (ص) هر رفتاری که نتیجه آن قیام و حرکت و صراط مستقیم به

سوی ظهور باشد مورد خواست و رضایت امام (ع) خواهد بود. به راستی مبلغ چه اسلامی

در بطن جامعه ی شیعی می باشیم؟! آیا رفتارهای خویش را در قبال امام حی محک

زده ایم؟! باشد که در روشنایی اعیاد شعبانیه بیشتر از روشنایی های ظاهری به روشن

کردن شعله های تفکر پویا در مقولات آخرالزمانی بپردازیم و اینگونه مولایمان را از

 دخمه های تفکرات قاعدانه بیرون آوریم و در اوج آسمان اعتقادات ناب قرارش دهیم

و از نور وجودش منتفع شویم. ( ارائه شده توسط  کانون منادیان ظهور )

                                         اللهم عجل الولیک الفرج