امام زمان (عج)  مي توانست با ستمكاران وقت، پيمان عدم تعارض و

 معاهده ببندد كه در كارهايشان هيچ گونه دخالتي ننمايد و چون به امانت

و درستي معروف بود پيمانش محترم و اطمينان بخش بود و ستمكاران 

   با وي كاري نداشتند تا زمان قيامش فرا رسد. اين فرض چه مانعي داشت؟            

برنامه مهدي موعود با ساير ائمه اطهار (ع) تفاوت دارد ائمه مامور بودند كه در

ترويج و انذار و امر به معروف و نهي از منكر تا سر حد امكان كوشش نمايند ولي

مامور به جنگ نبودند ليكن از اول بنا بود كه سيره و رفتار مهدي دادگستر بر خلاف

 آنان باشد بنا بود در  مقابل باطل و ستم سكوت نكند و با جنگ و جهاد، جور و ستم

و بي ديني را ريشه كن نمايد و ستمگران را از كاخ خودسري سرنگون سازد اصلا

اينگونه رفتار از علائم و خصايص مهدي موعود شمرده مي شود. به هر امامي گفته

مي شد چرا در مقابل ستمكاران قيام نمي كني؟ جواب مي داد: اين كار به عهده مهدي

ماست . به بعضي از امامان اظهار مي شد آيا تو مهدي هستي؟ جواب مي داد: مهدي

با شمشير جنگ مي كند و در مقابل ستم ايستادگي مي نمايد ولي من چنين نيستم و

توانايي آن را هم ندارم به بعضي عرض مي شد؟ آيا تو قائم هستي؟ پاسخ مي داد:

من قائم به حق هستم ليكن قائم معهودي كه زمين را از دشمنان خدا پاك مي كند نيستم

حال با اين همه انتظاراتي كه مومنين بلكه بشريت از مهدي موعود داشتند آيا امكان

داشت آن حضرت با ستمكاران عصر پيمان مودت و دوستي ببندد؟! و اگر چنين

عملي را انجام مي داد آيا ياس و نااميدي بر مومنين چيره نمي شد و ايشان را متهم

نمي كردند كه با ستمكاران سازش نموده قصد اصلاح ندارد؟ علاوه بر اين اگر با

ستمكاران قرارداد دوستي و عدم تعرض امضا مي كرد ناچار بود به عهد و پيمان

خويش وفادار باشد و در نتيجه هيچ وقت اقدام به جنگ نكند زيرا اسلام عهد و پيمان

 را محترم شمرده و عمل به آن را لازم دانسته است از اين جهت است كه در احاديث

 تصريح شده كه يكي از اسرار غيب و مخفي شدن صاحب الامر اين است كه ناچار

نشود با ستمكاران بيعت كند تا هر وقت خواست نهضت كند بيعت كسي بر گردنش

نباشد علاوه بر اين ها ستمكاران و زمامداران خودخواه چون رياست و منافع

خودشان را در خطر مي ديدند به اين پيمانها مطمئن نمي شدند و چاره نهايي را در

قتلش تشخيص مي دادند و زمين را بي حجت و امام مي گردانيدند.                                               

امام زمان اگر در بين مردم ظاهر بود ومردم مي توانستند در مواقع

احتياج خدمتش برسند و مشكلاتشان را حل كنند براي دين و دنياي آنان

 بهتربود پس چرا غايب شد؟                   

البته اگر مانعي وجود نداشت ظهور آن حضرت به صلاح و نفع بود ليكن چون

مي بينيم كه خداوند متعال آن وجود مقدس را از ديده ها پنهاني داشته است و افعال

خدا هم با نهايت استحكام و بر طبق مصالح و حكم واقعي صادر مي شود غيبت آن

جناب را نيز علت و حكمتي خواهد بود گرچه تفصيلش براي ما مجهول باشد. حديث

ذيل دلالت مي كند كه علت و سبب اساسي غيبت براي مردم بيان نشده و به جز ائمه

اطهار(ع) كسي از آن اطلاع ندارد عبدالله بن فضل هاشمي مي گويد: امام صادق

(ع) فرمود: حضرت صاحب الامر ناچار غيبتي خواهد داشت به طوري كه گمراهان

 در شك واقع مي شوند عرض كردم: چرا؟ فرمود: ماذون نيستيم علتش را بيان كنيم.

 گفتم حكمتش چيست؟ فرمود: همان حكمتي كه در غيبت حجتهاي گذشته وجود داشت

در غيبت آن جناب نيز وجود دارد اما حكمتش ظاهر نمي شود مگر بعد از ظهور او

چنانكه سوراخ كردن كشتي و كشتن جوان و اصلاح ديوار به دست خضر(ع) براي

موسي آشكار نشد جز هنگامي كه مي خواستند از هم جدا شوند اي پسر فضل

موضوع غيبت سري از اسرار خدا و غيبي است از غيوب الهي. چون خدا را حكيم

مي دانيم بايد اعتراف كنيم كه كارهايش از روي حكمت صادر مي شود گرچه

تفصيلش براي ما مجهول باشد از حديث مذكور استفاده مي شود كه علت اصلي و

اساسي غيبت بيان نشده است يا براي اين كه اطلاع بر آن صلاح مردم نبوده يا اينكه

استعداد فهمش رو نداشته اند.

اما در احاديث سه حكمت براي غيبت بيان شده است: * فايده اول: امتحان و آزمايش

 است گروهي كه ايمان محكمي ندارند باطنشان ظاهر مي شود و كساني كه ايمان در

اعماق دلشان ريشه كرده به واسطه انتظار فرج و صبر بر شدائد و ايمان به غيبت

ارزششان معلوم مي شود و به درجاتي از ثواب نائل مي گردند. موسي بن جعفر (ع)

فرمود: هنگامي كه پنجمين فرزند امام هفتم غايب شد مواظب دين خود باشيد مبادا

كسي شما را از دين خارج كند اي پسر من براي صاحب الامر به ناچار غيبتي خواهد

 بود به طوري كه گروهي از مومنين از عقيده بر مي گردند خدا به وسيله غيبت

بندگانش را امتحان مي كند .* فايده دوم: به وسيله غيبت از بيعت نمودن با ستمكاران

محفوظ مي ماند حسن بن فصال مي گويد: علي بن موسي الرضا(ع) فرمود: گويا

شيعيانم را مي بينم كه هنگام مرگ سومين فرزندم«امام حسن عسگري(ع)» در

جستجوي امام خود همه جا را مي گردند و او را نمي يابند عرض كردم: چرا يابن

رسول الله؟ فرمود: براي اينكه امامشان غايب مي شود عرض كردم: چرا غايب

مي شود؟ فرمود: براي اينكه وقتي با شمشير قيام نمود بيعت احدي در گردنش نباشد .

* فايده سوم: به وسيله غيبت از خطر قتل نجات مي يابد زراره مي گويد: حضرت

صادق(ع) فرمود: قائم ما غايب مي شود عرض كردم: چرا؟ فرمود: از كشته شدن

مي ترسد.                                                                                  

امام زمان (عج) اگر پيشواي مردم است بايد ظاهر باشد وجود امام ناپيدا

چه فايده اي دارد؟ امامي كه صدها سال غايب بماند نه دين را ترويج كند

 نه امر به معروف و نهي از منكر كند نه از مظلومين حمايت كند نه

حدود و احكام الهي را جاري سازد و نه مسائل حلال و حرام مردم را

روشن سازد وجود چنين امامي چه سودي دارد ؟

مردم در زمان غيبت آنهم به واسطه اعمال خودشان از فوايدي كه شمرده شد

محرومند ليكن فوائد وجود امام منحصر به اين ها نيست بلكه فوايد ديگري نيز وجود

دارد كه در زمان غيبت نيز برقرار است از جمله:

 * فايده اول: وجود مقدس امام غايت نوع و فرد كامل انسانيت و رابطه ميان عالم

مادي و عالم ربوبي است اگر امام روي زمين نباشد نوع انسان منقرض خواهد شد

اگرامام نباشد خدا به حد كامل شناخته و عبادت نمي شود اگر امام نباشد رابطه بين

عالم مادي و دستگاه آفرينش منقطع مي گردد... 

قلب مقدس امام به منزله ترانسفورموتوريست  كه برق كارخانه را به هزاران لامپ

 مي رساند. اشراقات و افاضات عوالم غيبي اولا  بر آينه پاك قلب امام و به وسيله

او بر دلهاي ساير افراد نازل مي گردد امام قلب عالم  وجود و رهبر و مربي نوع

انسان است و معلوم است كه حضور و غيبت او در ترتيب اين آثار تفاوتي ندارد

آيا باز هم مي شود گفت: امام ناپيدا را چه نفعي است؟!

امام سجاد (ع) فرمود: ما پيشواي مسلمين و حجت بر اهل عالم و سادات مومنين و

پرهيزكاران و صاحب اختيار مسلمين هستيم ما امان اهل زمين هستيم چنانكه ستارگان

 امان اهل آسمانند به واسطه ماست كه آسمان بر زمين فرود نمي آيد مگر وقتي خدا

بخواهد. به واسطه ما باران رحمت حق نازل و بركات زمين خارج مي شود اگر ما

روي زمين نبوديم اهلش را فرو مي برد و آنگاه فرمود از روزي كه خدا آدم را آفريد

تا حال هيچگاه زمين از حجت خالي نبوده است ولي آن حجت گاهي ظاهر و مشهور

و گاهي غايب و مستور بوده است تا قيامت نيز از حجت خالي نخواهد شد و اگر امام

نباشد خدا پرستش نمي شود سليمان مي گويد عرض كردم مردم چگونه از وجود امام

 غايب منتفع مي شوند فرمود: همانطور كه از خورشيد پشت ابر بهره مي برند.

اگر امام زمان (عج) ظاهر بود كفار و ستمكاران چون دسترسي به وي

داشتند و مي توانستند سخنان حقش را بشنوند احتمال داشت درصدد قتلش

 بر نيايند بلكه به دستش ايمان بياورند و از رفتارشان دست بر دارند؟  

هركسي در مقابل حق تسليم نمي شود بلكه از آغاز عالم تا حال هميشه گروهي در بين

بشر وجود داشته اند كه دشمن حق و درستي بوده و براي پايمال كردن آن با تمام قوا

كوشيده اند مگر پيامبران و ائمه اطهار حق نمي گفتند؟ مگر سخنان حق و معجزاتشان

در دسترس ستمكاران نبود؟ با وجود آن در نابود كردن آنان و خاموش نمودن چراغ

هدايت از هيچ عملي پروا نكردند حضرت صاحب الامر نيز اگر از ترس ستمكاران

غايب نشده بود به سرنوشت آنان گرفتار مي شد.               

  اگر آن حضرت به كلي از سياست كناره گيري مي كرد و با كفار و

 ستمكاران كاري نداشت و در مقابل اعمالشان سكوت اختيار مي نمود و

 به راهنمايي اخلاقي و ديني خود مي پرداخت از شر دشمنان محفوظ

مي ماند؟ ستمكاران چون شنيده بودند كه مهدي موعود دشمن آنان مي باشد و به

دست او كاخهاي ستم در هم فرو مي ريزد مسلما به سكوت او اكتفا نكرده خطر را از

 خودشان رفع مي نمودند علاوه بر اين مومنين وقتي مشاهده مي كردند آن حضرت

در مقابل تمام جنايات و ستمها سكوت نموده آنهم نه يك سال و دو سال بلكه

صدها سال كم كم از اصلاح جهان و غلبه حق مايوس مي شدند و در نويد هاي

پيامبر اكرم(ص) و قرآن شريف شك مي كردند به علاوه اصلا مظلومين اجازه

سكوت به ايشان نمي دادند.

 امام زمان (عج) اگر در راه اصلاح جامعه و ترويج دين و دفاع ازمظلومين كشته مي شد چه مانعي داشت؟ مگر خون او از خون پدران و جدش عزيزتر است؟ اصلا چرا بايد از مرگ بترسد؟

امام غايب نيز مانند پدرانش از كشته شدن در راه دين باكي نداشته و ندارد ليكن در عين حال كشته شدنش به صلاح جامعه و دين نيست زيرا هريك از پدرانش كه از دنيا رحلت مي نمودند امام ديگري جانشينش مي شد ولي امام زمان (عج) اگر كشته شود جانشيني ندارد و زمين از حجت خالي مي گردد در صورتي كه مقدر شده است كه عاقبت حق بر باطل غالب شود و به واسطه وجود مقدس امام دوازدهم دنيا به كام حق پرستان گردد.

مگر خدا قدرت ندارد وجود امام زمان (عج) را از شر دشمنان نگهداري كند؟

 با اينكه قدرت خدا محدود نيست ليكن كارها را بر طبق اسباب و از مجراي عادي انجام مي دهد بنا نيست براي حفظ وجود مقدس انبيا و ائمه و ترويج دين از روش عمومي اسباب و علل دست بردارد و بر خلاف جريان عادي عمل كند  و گرنه دنيا دار تكليف و اختيار و امتحان نخواهد شد.

اگر امام زمان(عج) در ميان بشر ظاهر بود در يكي از شهرهاي جهان

 زندگي مي كرد و رهبري ديني مسلمين را به عهده داشت و با همين

روش به زندگي ادامه  مي داد تا هنگامي كه اوضاع عالم مساعد مي شد

 با شمشير قيام مي نمود و دستگاه كفر را برمي چيد ....................... 

اين فرض چه مانعي داشت؟                                                       

 فرضيه خوبي است ولي بايد حساب كرد كه چه نتايجي و عواقبي را در بر دارد چون

پيامبر اكرم(ص) و ائمه عليهم السلام  به تكرار گوشزد كرده بودند كه دستگاه ظلم و ستم

عاقبت به دست مهدي موعود بر چيده مي شود و كاخهاي بيدادگري را واژگون خواهد نمود

از اين جهت وجود مقدس امام زمان(عج) همواره مورد توجه دو دسته مردم واقع مي شد:

*يكي مظلومان و ستم ديدگان كه متاسفانه هميشه عده آنان زياد بوده و هست آنان به قصد

تظلم و اميد حمايت و دفاع دور وجود امام زمان اجتماع نموده و تقاضاي نهضت و دفاع

مي نمودند و هميشه گروه كثيري اطرافش را احاطه نموده انقلاب و غوغايي بر پا بود

* دسته دوم زورگويان و ستمكاران خونخوارند كه بر ملت محروم تسلط يافته و در راه

رسيدن به منافع شخصي و حفظ مقام خويش از هيچ عمل زشتي پروا ندارند و حاضرند

 تمام ملت را فداي مقام خود كنند اين گروه چون وجود مقدس امام را سد راه منافع و مقاصد

شوم خود تشخيص داده و رياست و فرمانروايي خويش را در خطر مي ديدند ناچار بودند

وجود مقدس آن جناب را از ميان بردارند و خودشان را از اين خطر بزرگ برهانند و در

اين تصميم اساسي كه حياتشان بدان بسته بود با هم متحد شده تا ريشه عدالت و دادخواهي

را قطع نمي كردند هرگز از پاي نمي نشستند.                                                                                                                                                                       

عقيده به منجي موعود به مسلمانان اختصاص دارد يا در ساير اديان نيز

چنين عقيده اي هست؟     

عقيده مذكور به مسلمانان اختصاص ندارد بلكه تمام اديان و مذاهب آسماني در اين عقيده

شركت دارند . پيروان همه اديان عقيده دارند كه در يك  عصر تاريك و بحراني جهان، كه

فساد و بيدادگري و بي ديني همه جا را فرا گيرد يك نجات دهنده بزرگ جهاني طلوع مي كند

و به واسطه نيروي فوق العاده غيبي اوضاع آشفته جهان را اصلاح مي كند و خداپرستي را

بر بي ديني و مادي گري غلبه مي دهد. اين نويد خوش را نه تنها در تمام  كتاب هايي كه به

عنوان كتاب آسماني باقي مانده مانند زند و پازند و كتاب جاماسبنامه كه از كتاب هاي مقدس

زرتشتيان مي باشند كتاب تورات و ملحقات آن كه كتاب مقدس يهود شمرده مي شود و كتاب

انجيل عيسويان مي توان پيدا كرد، بلكه در كتاب هاي مقدس براهمه و بودائيان نيز

كم و بيش ديده مي شود.  همه ارباب و ملل و اديان اين عقيده را دارند و در انتظار چنين

موعود نيرومند غيبي به سر مي برند. هر ملتي او را با لقب مخصوصي مي شناسد

زرتشتيان او را به نام سوشيانس(نجات دهنده جهان) جهودان به نام سرور ميكائيلي،

عيسويان به نام مسيح موعود، مسلمانان به نام مهدي منتظر مي نامند.