نكاتي در رابطه با نقش دعا در تعجيل فرج (بخش آخر):    

۷-     برخي نيز مي گويند: (تا ما درست نشويم آقا نمي آيد) اگر معناي اين حرف

اين باشد كه ما بايد خود و جامعه ي خويش را اصلاح و به ظهور كمك كنيم

مطلب درستي است ولي اگر نااميد شويم و بگوييم تا زماني كه اوضاع به همين

منوال است آقا نمي آيد، حرف درستي نيست زيرا اولا امام در زمان نااميدي

مردمان مي آيد. دوم آن كه ايشان نيز براي اصلاح مي آيد و زمين را پراز عدل

و داد مي كند، آن هنگام كه از ظلم، ظلمت و ستم آكنده شده است.

سوم آن كه ما تحت هيچ شرايطي نبايد از ظهور نا اميد باشيم.

هر لحظه ممكن است فرج فرابرسد.

۸-     به يقين هركس كه امروز براي تعجيل در ظهور حضرت مهدي(ع) دعا

مي كند و در راه تحقق اين هدف گام بر مي دارد؛ در ثواب و فضيلت هر حقي

كه پس از ظهور اقامه خواهد شد، هر فسادي كه از روي زمين برچيده مي شود،

هر گناه و معصيتي كه ترك مي گردد، هر حكمي از احكام اسلام كه بيان و اجرا

 مي گردد، هر حقي كه بر پا مي شود و... سهيم و شريك خواهد بود.

گفتيم كه دعا زمان ظهور را نزديك مي كند. تصور كنيد حتي اگر پنج دقيقه

ظهور زودتر انجام شود از چه تعداد گناه، معصيت، ظلم، خون ريزي، ستم

وجنايت جلوگيري خواهد شد؟ و اگر كسي بتواند با اعمال و دعاي خويش در

جلو افتادن زمان ظهور موثر باشد به چه توفيق بزرگي دست يافته است!!

۹-     كسي كه براي ظهور دعا مي كند در حقيقت از اوضاع و احوال عالم و غيبت

 امام زمان (عج) ناراضي است و اين خود نوعي برائت جستن از تمامي كساني

است كه با سوء استفاده از نبود قدرت و حكومت ظاهري عالم در دست ولي خدا

 به ظلم و ستم مشغولند. آري انتظار يعني نفي وضع موجود و به دنبال تحقق

وضع مطلوب بودن. اگر به فرض ما براي فرج امام عصر(عج) دعا كرديم و

توفيق درك ظهور را پيدا نكرديم هرگز چيزي از دست نداده ايم. طبق روايات

براي كسي كه جهت تعجيل در امر فرج زياد دعا مي كند فرج حاصل مي شود و

او همانند كسي است كه در راه خدا در خون خويش غلتيده است

و با ظهور آن حضرت از اهل رجعت خواهد بود.

اللهم عجل الولیک الفرج

نكاتي در رابطه با نقش دعا در تعجيل فرج (ادامه) :

نكاتي در رابطه با نقش دعا در تعجيل فرج :

  چرا براي ظهور دعا نمي كنيم؟

-         نقشه ابليس براي تاخير ظهور

-         به امام معرفت نداريم

-         به امام محبت شايسته نداريم

-         احساس اضطرار نمي كنيم

-         از بركات ظهور بي خبريم

-         نمي دانيم كه از مهمترين شرايط ظهور خواسته مردم است

-         از غربت امام در غيبتش بي خبريم

-         ما را از شمشير امام ترسانده اند

-         از معارف اهل بيت دور هستيم

-    نمي دانيم دغدغه ي همه ي اهل بيت(ع) فرج مولا بوده و هست

                                 .........................................

دعا محبوب ترين اعمال نزد خداوند، برترين عبادت، علت روشنايي آسمان ها و

زمين، كليد تمام رحمت ها و... است. ما معمولا در حوائج فردي خويش بر دعا

اصرار مي ورزيم و تا استجابت كامل آن، دست از طلب بر نمي داريم؛ ولي به امر

 مهم دعا براي تعجيل ظهور امام زمان(عج) آنگونه كه شايسته است اهتمام

نمي ورزيم. غافل از اين كه اين دعا زيباترين آرزو و بهترين دعاهاست؛ زيرا خير

و سعادت دنيا و آخرت ما و همه ي انسان ها و نيز گشايش در امور مادي و معنوي

جهانيان وابسته به امر ظهور امام زمان(عج) است. آن حضرت در توقيع شريف

خطاب به شيخ مفيد مي فرمايند: (اگر شيعيان ما با دل هاي متحد و يكپارجه بر وفاي

به عهد و پيمان خويش اجتماع مي كردند ملاقات ما با آن ها به تاخير نمي افتاد و

سعادت ديدار و مشاهده ي با معرفت براي آن ها به زودي حاصل مي شد و زودتر

از اين به ديدار ما نايل مي شدند.) امام صادق (ع) درباره نقش دعا در تعجيل فرج

فرمودند: (وقتي عذاب و سختي بر بني اسرائيل طولاني شد، چهل روز به درگاه خدا

گريه و ناله كردند. خداوند متعال به موسي و هارون وحي فرمود كه آن ها را از

دست فرعون نجات دهند و اين در حالي بود كه از چهارصد سال عذاب صدوهفتاد

سال باقي مانده بود و خداوند به واسطه ي دعاي بني اسرائيل از آن صدوهفتاد سال

صرف نظر نمود.) مولف كتاب مكيال المكارم با استناد به اين روايت مي گويد:

وقت ظهور امام زمان(عج) از امور بدايه است كه امكان پس و پيش افتادنش هست

يعني مي توان با دعا نمودن فرج و ظهور امام عصر(عج) را جلو انداخت و تشويق

ائمه ي اطهار به دعا نمودن براي تعجيل ظهور بيانگر آن است كه حصول فرج

داراي يك زمان صددرصد تعيين شده و غير قابل تغيير نيست و اگر مردم به مسئله

غيبت امام زمانشان و طولاني شدن اين امر بي توجهي نكرده و همگي دعا نمايند،

اميد است كه خداوند هرچه زودتر طومار غيبت را در هم پيچيده و آن بزرگوار را

ظاهر نمايد. همچنان كه در زمان حضرت ادريس(ع) وقتي آن حضرت مورد

حمله ي حكومت طغيانگر زمان خويش قرار گرفت از ميان مردم غايب شد؛ در

دوران غيبتش مردم تصميم به توبه در مقابل خداوند را گرفتند و اين بازگشت و

پشيماني واقعي باعث شد كه خداوند دوران غيبت او را پايان بخشد. حضرت ادريس

(ع) ظاهر شد و حاكم ستمگر در برابر او به ذلت و خواري افتاد.

از امام زمان(عج)  نقل شده كه فرمودند: (شيعيان ما به اندازه ي آب خوردني ما را

نمي خواهند، اگر بخواهند دعا مي كنند و فرج ما مي رسد.)

                                         اللهم عجل الوليك الفرج