دلم هواي گنبد طلايي ات را كرده است ؛ باز هم  از راه دور سلامت كنم؟! مرا به خانه ات 

نمي خواني تا مهمان سفره مهرباني ات شوم؟ دلم مدام بهانه ات را مي گيرد و من وعده اش 

مي دهم به فردايي كه خود بليط آمدنم را امضا كني. در شبي كه ميلاد توست ازتو چه بخواهم

جز قطره اي از اقيانوس بخششت و دعايي كه بدرقه راهم كني براي اين سفر...