از خانه ي معبود باز مي گردد ولي در دلش التهاب عجيبي موج مي زند.

حالش وصف ناشدني است ؛ اضطرابي بزرگ اما شيرين براي آنچه كه مامور به

 انجامش شده. سال ها در ابلاغ دستورات پروردگارش به انسان ها كوشيده و حالا

 زمان تكامل اين رسالت خطير فرا رسيده است. به كاروان دستور توقف مي دهد.

از ميان جمعيت زمزمه هايي به گوش مي رسد ؛ همه مي دانند كه لحظه موعود

رسيده و دل ها در انتظار شنيدن اين خبر مهم تندتر در سينه مي زند. بر بلنداي

جهاز شتران كه مي ايستد ، قدرتي شگرف در خويش احساس مي كند و تمام التهابش

به يقيني عميق تبديل مي گردد. علي را نزد خويش فرا مي خواند و در حالي كه

دستش را بالا مي برد او را به عنوان امام ، پيشوا و جانشين بعد از خود به همگان

معرفي مي نمايد. نجواي شادماني فرشتگان در عرش طنين مي اندازد و جبرئيل پيام

خالق مهربان را برايشان مي آورد :

          ( امروز دينتان را براي شما كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام ساختم )