روزهاي پاياني ماه صفر كه فرا مي رسد، ناخودآگاه بغضي به وسعت تمام

روزهاي سپري شده ي محرم و صفر بر دل سنگيني مي كند.

هنوز سينه غمگين از اربعين حسيني است كه رحلت پيامبر رحمت (ص)،

كريم اهل بيت (ع) و ضامن آهو(ع) اين داغ را تازه تر مي كند. اين دل بي قرار

و نا آرام نمي داند در پناه گنبد خضرا آرام خواهد گرفت؟! در فضاي غريبانه بقيع؟!

يا در كنار پنجره فولاد؟! فقط مي خواهد در گوشه اي بي صدا گريه كند و

حرفهاي نگفته اش را با تو بگويد... كاش هيچ گاه زمان كوچ تو نرسيده بود؛ كاش...

حالا من مانده ام و حسرت هميشگي اين فاصله. فاصله اي به اندازه همه بدي هايم!

 فاصله اي به اندازه تمام خوبي هايت! با وجود اين فاصله مگر باز هم مي توان از

لطفت نااميد بود؟! كه خدا در شان تو گفت :« انك لعلي خلق عظيم ».

سلام بر تو اي آخرين فرستاده خدا ؛ سلام بر تو اي مهربان تري پيام آور خدا ؛

سلام و درود خداوند بزرگ بر تو و بر فرزند  كريمت حسن (ع) و بر فرزند

رئوفت رضا (ع) و  بر تمامي  فرزندان  پاكت  باد.

( اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم )

  ************

پيامبر اكرم (ص) : « ايمان خويش را خالص كن تا عمل اندك كفايتت كند.» 

امام حسن مجتبي (ع) :« به خوبي معاشرت كردن با مردم كمال عقل است.»

امام رضا (ع) : « قرآن ريسمان محكم خدا و الگوي راه نمونه ي اوست.»