شب از نيمه گذشته است؛ پنجره را كه مي گشايم ماه تمام تاريكي ام را لبريز نور و

روشنايي مي كند. چشم هايم را كه خوب باز مي كنم يك كهكشان ستاره زينت نگاهم

مي شود. تا به خود بيايم در صف فرشتگاني ايستاده ام كه هر كدام با يك بغل گل

محمدي و سلام و درود از جانب دوست براي آمدن تــــو منتظر و بي تابند. نفس كه

مي كشم عطر گل هاي محمدي وجودم را سرشار مي كند... هيجان و نشاط عجيبي

در بينشان موج مي زند ؛ از تــــو مي گويند و از تحول عظيمي كه در انتظار جهان

 است و از لطف بي انتهاي خداوند كه به واسطه تــــو به زمينيان داده خواهد شد و از

 آرزويي كه دارند ، از اين كه اي كاش مي توانستند بعد از آمدن تــــو به زمين بيايند

و از ياران و همراهانت باشند. از آسمان كه به زمين نگاه مي كنم نور عجيبي

چشمانم را خيره مي كند كه فرشتگان به آن نقطه در رفت و آمدند... كم كم سپيده ي

صبح نزديك مي شود ؛ زمزمه ي افلاكيان بيشتر شده و التهاب ملائك به اوج

مي رسد. ناگهان تمامي گيتي لب به درود و سلام مي گشايد :

و تــــو متولد مي شوي. لذت عميقي كه بر جهان غالب است بر هستي ناچيز من هم

رسوخ مي كند ؛ بر دستانم گل دعا مي رويد و نيازم براي حضور سبزت جوانه

مي زند. اشك كه نه ، اين باران است كه نرم و آرام از چشمه ي بي قرار دل جاري

مي شود. خشنودي خداوند در لبخند تــــو منعكس مي شود و من بي اختيار همراه

تمام آفرينش به تــــو سلام مي كنم : سلام بر محمد (ص) كه خاتم پيامبران و

رحمته للعالمين است ؛ سلام بر تو كه زيباترين هديه خداوندي

                      اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم