يك آسمان غريبي و مظلوميت بر سقف كوتاه دلم آوار مي شود حالا كه زمان رفتن

تو رسيده است مادر... سرزنشم مكن؛ مي دانم كه هيچ نشانه اي از تو در من نيست

 اما اين كه گستاخانه تو را مادر خطاب مي كنم دليل ديگري دارد... كرانه ي مهر

مادري ات آنچنان گسترده است كه تو نه تنها مادر پدرت (برگزيده ترين فرستاده ي

خدا) كه مادر تمام آدميان هم هستي و من آنقدر از وصف مهرباني ها و سخاوتت

شنيده ام كه با وجود اين همه ظلمت و سرگرداني خويش باز هم مادر صدايت

مي كنم... خسته ام مادر! گام هايم روز به روز سست تر و بي اراده تر مي شوند و

من مي مانم و دلبستگي هاي پوچم به دنيايي كه تو از آن فقط سه چيز را دوست داري

 ( حضرت فاطمه (س) فرمودند: من از دنيا فقط سه چيز را دوست دارم :

۱- تلاوت قرآن ۲- نگاه كردن به چهره رسول الله ۳- انفاق كردن در راه خدا )

مي بيني مادر چقدر از تو فاصله گرفته ام ؟!... و حال كه  تو قصد سفر داري

من مانده ام و لحظه هاي بي مادري ...  دستم را رها مكن مادر...    ر  ه   ا 

                      السلام عليك ايتها الصديقه الشهيده

                **********************************

                 اي پيداي پنهان به جان مادرت زهرا ظهور كن ...